Je staat er zelden bij stil. Totdat het regent. Hard. En je ineens dat ene geluid hoort dat niet bij regen hoort: een zachte tik, ergens boven je hoofd. Of je ziet op zolder een vage verkleuring waarvan je hoopt dat het ‘niets’ is. Op dat moment wordt iets abstracts als dakonderhoud plots heel concreet.
Een dak doet zijn werk in stilte. Dag in, dag uit. Het vangt wind, regen, kou en zon op, zodat jij binnen comfortabel woont. Juist omdat het meestal probleemloos functioneert, vergeten we hoe belangrijk het is. Totdat het misgaat.